Maasbracht
Maasbracht was het station van de gelijknamige plaats in de provincie Limburg. De verkorting van het station was Mbt.
Geschiedenis
In november 1865 wordt het station Maasbracht geopend. Op 1 juni 1870 wordt de naam van het station gewijzigd naar Maasbracht - Linne. Deze naam draagt het station 21 jaar, want op 1 november 1891 is de naam van het station weer Maasbracht. Op 28 september 1899 slaat het noodlot toe als het stationsgebouw uitbrand. Het wordt in 1900 opnieuw opgebouwd. Het station wordt op 15 mei 1938 gesloten, zoals zoveel kleinere haltes. In de Tweede Wereldoorlog is het station tweemaal kort heropend geweest. De eerste keer van 8 juni 1940 tot 24 november 1940. Na deze sluiting is het perron verwijderd. De tweede keer is na de bevrijding van 27 juni 1945 tot 17 september 1945. Ondanks verzoeken van het gemeentebestuur wordt het station niet definitief heropend. Het station blijft tot 1964 in gebruik als goederenstation. In 1965 is het stationsgebouw gesloopt.
In 1 is de spoorsituatie veranderd en is tussen de sporen een derde spoor aangelegd. Vanuit Echt is dit wachtspoor te bereiken via de wissels 3 en 4. Naar Echt kan dit spoor via wissels 2 en 1 worden verlaten. Het spoor eindigt in een stootjuk aan de zijde van Echt. Uit Roermond kan dit spoor bereikt worden met wissels 7 en 6. Spoor 3 kan in de richting van Roermond worden verlaten met wissel 9. In is het stootjuk en wissel 6 verwijderd. Wissel 7 is in zuidelijke richting opgeschoven en aangesloten op het voormalige kopspoor.
Voor de beveiliging beschikte het station over in totaal 1 seinhuis,[1] waarmee de beveiliging volgens blokstelsel III wordt bediend. Dit seinhuis, Post T, is gevestigd in een uitbouw aan de spoorzijde van het station. De post is voorzien van een bedieningstoestel van Siemens & Halske. Post T in het stationsgebouw kwam in te vervallen . Met de invoering van de NX-beveiliging op 24 april 1966 kwam de klassieke beveiliging te vervallen.
Uit de richting Echt staat ter hoogte van kilometerpunt voorseinplaal Av, welke wordt voorafgegaan door een baak. Voorseinpaal Av geeft informatie over het vertakkingssein A2, A3 en Cv2, dat 500 meter verder staat. Dit is een bordessein met twee palen, waarbij de hoge arm van sein A1 geldt voor treinen over spoor II, terwijl de lage arm van sein A3 geldt voor treinen die naar het emplacementsspoor 3 moeten. Onder de hoge arm van sein A1 hangt de lage arm van voorsein Cv2, het voorsein van uitrijsein C2. Als deze seinen veilig tonen, kunnen de sneltreinen door rijden over spoor II. De hoge uitrijseinpaal C3 geldt voor treinen die vanaf het goederenspoor in de richting van Roermond willen rijden. Voor treinen uit de richting Roermond naar Susteren over spoor I is ter hoogte van kilometerpunt een baak opgesteld die voorafgaand aan voorsein Dv is geplaatst, welke bij kilometerpunt staat. Het voorsein is verbonden met afstandssein D1, D3, dat 500 meter verder staat. Dit is een bordessein met twee palen, waarbij de hoge arm van sein D1 geldt voor treinen over spoor I, terwijl de lage arm van sein D3 geldt voor treinen die naar het emplacementsspoor 3 moeten. Als deze seinen veilig tonen, kunnen de sneltreinen door rijden over spoor I in de richting van Susteren. De hoge uitrijseinpaal B3 geldt voor treinen die vanaf het goederenspoor in de richting van Susteren willen rijden.
Eerste station
Met de aanleg van de spoorlijn tussen Venlo en Maastricht, krijgt Maasbracht een station. Op 186 is de aanbesteding voor de bouw uitgeschreven, welke gewonnen werd door aannemer uit . Het stationsgebouw is van het type vijfde klas van de Staatsspoorwegen, welke is ontworpen door K.H. van Brederode. Dit station bestaat uit een middendeel dat dwars op de sporen staat en aan weerszijden van dit deel zijn twee kleine vleugels gebouwd. Deze vleugels zijn smaller dan het middendeel. Het gebouw is opgetrokken uit bakstenen. Op de begane grond is een wachtkamer en het plaatskaartenkantoor. Het stationsgebouw staat aan de noordwestzijde van de spoorlijn. Op november 1865 wordt het station geopend en op 21 november 1865 in gebruik genomen, samen met de opening van de spoorlijn. In het station komt Post T, te herkennen aan de uitbouw op het perron. Vanuit deze post worden seinen en wissels bediend naar de losweg. Op 28 september 1899 wordt het station getroffen door brand en brand nagenoeg volledig af. Het stationsgebouw is in oktober 1899 gesloopt.
Tweede station
Na de brand in september 1899 wordt het station herbouwd. Het stationsgebouw is vergelijkbaar met het oude station, maar is toch anders. Het is gebouwd door aannemer uit . Het middendeel en de linker hoge vleugel is heeft ongeveer dezelfde afmetingen als het vijfde klas station, maar de rechter, hoge vleugel is langer. Deze vleugel is voorzien van een lage uitbouw. Aan de spoorzijde is aan de korte vleugel Post T ondergebracht. Vanaf de straatzijde is in het vooruitgeschoven deel van het gebouw de entree. Aan de rechterkant, in de korte vleugel, is de toegangsdeur voor de woning van de stationschef op de bovenverdieping. De stationshal bestaat uit een loket, kantoor en magazijn van de stationschef. Aan de linkerzijde van de entree is de wachtkamer. Aan de spoorzijde zijn er drie uitgangen.
Laad- en losplaats
De laad- en losplaats wordt gebruikt om producten zoals aardappelen en suikerbieten af te voeren naar het rangeerstation van Susteren. De aanvoer bestaat uit kunstmest en steenkool. Het goederenstation is in 1964 gesloten.
Spoorlijnen
Het station is gelegen aan Staatslijn E (Breda - Maastricht) ter hoogte van kilometerpunt 38,610.
Dienstregeling
|
Bronnen, Referenties en/of Voetnoten
|
| Spoorwegstations aan de spoorlijn Breda - Maastricht (Cursief: voormalig station) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
